„Nie sposób zrozumieć powojennej Europy i świata bez dogłębnej konfrontacji swojego wyobrażenia o człowieku z pozostałościami Auschwitz.”
Dnia 27 października 2016 roku młodzież Zespołu Szkół Budowlanych wyruszyła do Oświęcimia- około godziny 14-tej znaleźliśmy się przed największym hitlerowskim obozem koncentracyjnym, który od 1942 roku stał się także miejscem masowej zagłady więźniów.
Przekraczając, w pełnej szacunku ciszy, znaną na całym świecie bramę z szyderczym napisem „Arbeit macht frei” wszyscy czuliśmy poruszenie. W tej samej chwili ucichły rozmowy, a uśmiech znikał z twarzy.
W trakcie zwiedzania muzeum poznaliśmy między innymi: procedurę przyjęcia do obozu- tzw. selekcję czy codzienne obozowe życie. Dowiedzieliśmy się, o wszechobecnym głodzie, chorobach, wyniszczeniu ludzkich organizmów. O eksperymentach medycznych prowadzonych na więźniach, poniżeniu, obdarciu z godności i człowieczeństwa oraz tragedii milionów istnień jaka miała miejsce w obozowych murach.
Oglądając ogromne, przerażające, czarno- białe fotografie wiszące na ścianach, kopie dokumentów znajdujące się w gablotach oraz przedmioty codziennego użytku, czuliśmy wszechobecny smutek.
Zwiedziliśmy także blok 11, zwany Blokiem Śmierci. Stanowił on centralny areszt obozowy. W jego celach umieszczano więźniów skazanych na karę śmierci przez zagłodzenie oraz na pobyt w ciemnicy lub tzw. ,,celi do stania”. Przeprowadzano tam także próby uśmiercania za pomocą cyklonu B. Obok bloku 11 znajduje się Ściana Śmierci, gdzie rozstrzelano kilkanaście tysięcy ofiar. Tam złożyliśmy znicze i kwiaty.
Szoa – blok 27- wchodząc do Bloku 27 wsłuchiwaliśmy się w słowa pieśni śpiewanej przez transportowanych Żydów. Ekspozycja, ufundowana przez Instytut Yad Vashem, podzielona jest na kilka galerii, które poświęcone są m. in. życiu Żydów przed wojną, ideologii niemieckich nazistów oraz zagładzie Żydów dokonanej na terenie okupowanej przez Niemców Europy.
Ekspozycję kończy sala z księgą imion, gdzie zgromadzono wszystkie zebrane przez Instytut Yad Vashem nazwiska ofiar Szoa.
Ostatnim miejscem, które zwiedziliśmy na terenie KL Auschwitz była komora gazowa i Krematorium nr 1.
Po opuszczeniu ogrodzenia KL Auschwitz udaliśmy się w kierunku obozu- Birkenau. Symbolem tego miejsca są brama, rampa rozładunkowa oraz szyny kolejowe, po których jechały wagony z milionami ludzi, niespodziewającymi się kresu życia. Ogromna, ogrodzona przestrzeń, kilkanaście zachowanych w pierwotnym stanie baraków, w których żyło po kilka tysięcy ludzi oraz ogromna ilość samych fundamentów, pozostałych po budynkach ustawionych przez więźniów, wprowadziła nas w stan zadumy. W Birkenau zwiedziliśmy kilka baraków, ruiny krematorium oraz pomnik upamiętniający i oddający cześć więźniom. Myślę, że wszyscy uczniowie wzięli sobie do serca słowa przewodników: „należy wybaczyć, ale nigdy nie możemy zapomnieć tego, co miało tutaj miejsce”.